|
آنچه كرم ابريشم پايان راه مي پندارد براي پروانه آغاز زندگيست...

امشب از باده خرابم كن و بگذار بميرم غرق درياي شرابم كن و بگذار بميرم
قصه ي عشق بگوش من ديوانه چه خواني؟ بس كن افسانه و خوابم كن و بگذار بميرم
گر چه عشق تو سرابي ست فريبنده و سوزان دلخوش اي مه به سرابم كن و بگذار بميرم
زندگي تلخ تر از مرگ بود گر تو نباشي بعد از اين مرده حسابم كن و بگذار بميرم
تا به كي خلقه شوم سر بدر خانه بكوبم از در خويش جوابم كن و بگذار بميرم
اشك گرمم كه به نوك مژه شمع بلرزم شعله شو يكسره ابم كن و بگذار بميرم
|