يه روز يه ماهي کوچولو بهم گفت مي دوني چرا همه فکر مي کنند من هميشه ساکتم

و هميشه در سکوت ؟ گفتم نه ! گفت : چون کسي فرياد مرا باور نمي کند .

يه قناري بهم گفت : مي دوني چرا وقتي من تنها مي شم مي خونم ؟ گفتم :نه !

گفت: چون کسي با من بودن را باور نمي کند .

يه عاشق بهم گفت : مي دوني چرا هميشه من سر به صحرا مي زارم ؟ گفتم :نه !

گفت چون کسي عشقم را باور نمي کند .....

مي دوني که چرا من ديگه به کسي نمي گم " عاشقتم " ؟

چون هيچ کس،،،هيچکس لايق بر اين عشق نيست!!!! و .........

بدترين شكل دلتنگي آنست كه در آغوش کسي باشي اما دلت جاي ديگر باشد.

چه كسي مي داند ، كه تو در بيله ي تنهايي خود تنهايي؟
چه كسي ميداند ، كه تو در حسرت يك روزنه در فردايي؟
بيله ات را بگشا ، تو به اندازه ي يك بروانه زيبايي.

زندگي مثل شطرنجه . اگه بازي نكني مي گن بلد نيست . اگه خوب بازي كني همه مي خوان شكستت بدن

به من محبت کن !

که ابر رحمت اگر در کوير مي باريد

به جاي خار بيابان

بنفشه مي روييد

و بوي پونه وحشي به دشت برمي خاست

چرا هراس ؟

چرا شک ؟

بيا

که من

بي تو

درخت خشک کويرم که برگ و بارم نيست

اميد بارش باران نوبهارم نيست .

حتي به خودت هم دل مبند ميرسد روزي كه حتي نگاهت را نمي شناسي.

مراقب گرماي دلت باش تا کاري که زمستان با زمين کرد زندگي با دلت نکند.