دو چيز را دوست دارم

تو و گل رز را

گل رز را برای يک روز

تو را برای هر روز

آن روزها من در ابتداي اين مسير استاده بودم . تا شايد آفتاب سهم من وتو باشد. اما تو با نم نم باران چترت را باز كردي . حالا كه سيل طغيان كرده چترت را بسته اي؟

تحفه ي كدوم ستاره    پشت ابراخونه كردي    رفتي وچيزي نگفتي    گريه روبهونه كردي

من سواله ساده ي تو     تو جوابه مشكله من    ردپاي رفتنه تو       روي صحراي دله من

كوچه وقتي كه نباشي   رگه خشكيده ي شهره   ماه توگوشه خونه گفته   ديگه باپنجره قهره

سقفه دلبستگي بي تو   واسه من سايه نداره    دلم ازروزي كه رفتي   ديگه همسايه نداره